گشتم ضعیف از غم ہجر تو چون ہالل
کز من نماند نقش نمونی بجز خیال

ہرکس کہ ٓارزوی وصال تو میکند
زارو نحیف باشد و باریک چون ہالل

خون مرا بریز ز شمشیر تیز عشق
وٓانگہ نما بعاشق مسکین خود جمال

این ره به قیل وقال به پایان نمیرسد
چون جاندہی بدوست ترا باشد اتصال

ازقیل وقال رہ بسوی حال کی بری
بیزار باش درره دلبر ز قیل و قال

دریک نفس بمیرو روان شو بسوی دوست
حاجت نباشدت بریاضت بماہ وسال

جان چیست بندراہ تو ای مرد پاکباز
بگذر ز جان کہ تا شودت عشق او حالل

درراہ دوست قطب دین ازجان گذشته است
زیرا که جان و دوست خیالے بود محال